ဆီဖြင့် စိမ်ထားသော ထရေန်စ်ဖော်မားသည် ပုံမှန်အလုပ်လုပ်နေစေရန် အပူကို မည်သို့ ပေးချေသနည်း။

ထရေန်စ်ဖော်မား ဒီဇိုင်းတွင် အပူခါးမှု စိန်ခေါ်မှု

လျှပ်စစ်စွမ်းအား ဆုံးရှုံးမှု ၁ ဝပ်တိုင်းသည် အပူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသည်။ ၉၈.၅ ရှုံးနေသော ၅၀၀ kVA ဆီဖြင့် စိမ်ထားသော ထရေန်စ်ဖော်မားသည် အဆက်မပုတ် ၇,၅၀၀ ဝပ် အပူပေးစွမ်းအားကို ထုတ်လုပ်နေသည်။ ထိုအပူပေးစွမ်းအားသည် ထရေန်စ်ဖော်မား၏ အတွင်းပိုင်းတွင် အိမ်သုံး အပူပေးစွမ်းအား သုံးလုံးနှင့် ညီမျှသည်။ ထိရောက်စွာ ဖြန့်ဖြူးနိုင်ခြင်းမရှိပါက အတွင်းပိုင်း အပူခါးမှုသည် ၁၅ မိနစ်တွင် ၁၀°C ခန့် တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိုင်အင်ဒင်း အထုံးပေါ်တွင် ပျက်စီးမှု ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ဆီသည် လျှပ်စစ်အထုံးအဖြစ်သာမက အအေးခံခြင်းအတွက် အဓိက အလုပ်လုပ်သော အလေးချိန်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆီ၏ အပူပေးစွမ်းအား လွှဲပေးနိုင်မှုသည် အဆက်မပုတ် တွင်းပိုင်း စွမ်းအား အတိမ်အနက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

ပန့်မပါဘဲ ဆီပတ်သွားပုံ

ဆီနစ်မြုပ် ထရန်စဖော်မာ အအေးခံစနစ်သည် သဘာဝ ကွန်ဗက်ရှင်ပေါ် အခြေခံသည်။ အပူချိန်မြင့်လာသော အရည်သည် သိပ်သည်းဆ နည်းလာပြီး တက်လာသည်။ ဝိုင်ယာင်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆီကို အပူပေးကာ ဆီသည် တိုင်ကီထိပ်သို့ တက်သွားသည်။ ပို၍ အေးသော တိုင်ကီနံရံများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် အပူသည် ပြင်ပသို့ လွှဲပြောင်းသွားသည်။ အေးသွားပြီး သိပ်သည်းဆမြင့်လာသော ဆီသည် နံရံများတစ်လျှောက် ဆင်းကာ ဝိုင်ယာင်အောက်ခြေသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤသို့ သံလိုက်ဓာတ်အားဖြင့် စီးဆင်းမှုသည် စက်မှုပန့် မည်သည့်ခုနှစ်မှမျှ မလိုအပ်ဘဲ လည်ပတ်သည်။

ပုံမှန်လည်ပတ်နေသော ဆီနစ်မြုပ် ထရန်စဖော်မာတွင် အပေါ်နှင့် အောက်ရှိ ဆီလွှာများ အကြား အပူချိန်ကွာခြားမှုသည် ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ၁၀ မှ ၂၀ ရှိသည်။ ဒီဂရီ ၅ အောက် ကွာခြားမှုသည် ဝန်အနည်းငယ်သာ ရှိကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ပုံမှန်ဝန်အောက်တွင် ဒီဂရီ ၂၅ ထက် မြင့်လျှင် စီးဆင်းမှု ကန့်သတ်ခံနေရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကြောင်းရင်းများတွင် အအေးခံခြောက်လမ်းကြောင်းများကို အဆီကျဉ်းများ ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် အရည်အချင်း ကျဆင်းပြီး သိပ်သည်းဆမြင့်သော ဆီ အသုံးပြုထားခြင်း စသည်တို့ ပါဝင်သည်။

တိုင်ကီနှင့် အပူဖြန့်ပေးစက် ဒီဇိုင်း

တင်က်သည် အဓိက အပူလဲလှယ်မှုမျက်နှာပံဖြစ်သည်။ ၁၀၀ kVA အထိ ဖြန့်ဖြူးရေး ထရေးန်စ်ဖော်မာများအတွက် အပါးစပ်ချားသော နံရံများသည် လုံလောက်ပါသည်။ ထိုအရှိန်ထက် ပိုများသော အရှိန်များတွင် အအေးခံခြင်း အနောက်ကုန်းများ (cooling fins) သို့မဟုတ် အအေးခံခြင်း အိုင်ရေးန်များ (radiators) ဖြင့် မျက်နှာပံဧရိယာကို တိုးချဲ့ပါသည်။ အလုံးစုံ အမျှတ်များပါသော တင်က်နံရံများသည် အလုံးစုံ အမျှတ်များမပါသော နံရံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မျက်နှာပံဧရိယာကို ၄၀ မှ ၇၀ ရှုံးမျှ တိုးမောင်းပေးပါသည်။

၁၀၀၀ kVA အထက် ဆီဖြင့် အအေးခံသော ထရေးန်စ်ဖော်မာများအတွက် အပြင်ဘက် အအေးခံခြင်း အိုင်ရေးန်များကို အပေါ်နှင့် အောက်နှစ်ဖက်ရှိ အမျှတ်များမှတဆင့် ချိတ်ဆက်ထားပါသည်။ ဆီသည် အပေါ်ဘက်မှ ဝင်လာပြီး အနောက်ကုန်းများပါသော ပြားများအတွင်း အောက်သို့ စီးဆင်းရာတွင် လေသို့ အပူကို လဲလှယ်ပါသည်။ ထို့နောက် အောက်ဘက်မှ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပါသည်။ အားဖေးသော လေဖြင့် အအေးခံခြင်းအတွက် အိုင်ရေးန်များပေါ်တွင် အသုံးပြုသော လေပေါက်များသည် အပူစုပ်ယူမှုကို ၃၀ မှ ၅၀ ရှုံးအထိ တိုးမောင်းပေးပါသည်။ ၁၅၀၀ kVA အထိ သဘောထားသော အအေးခံခြင်းဖြင့် အအေးခံသော ထရေးန်စ်ဖော်မာသည် အားဖေးသော လေဖြင့် အအေးခံခြင်းဖြင့် ၂၀၀၀ kVA အထိ ရရှိနိုင်ပါသည်။

အပူချိန် ကန့်သတ်ချက်များနှင့် အကာအကွယ် အသက်သက်များ

လှည့်ပတ်မှု အပူအများဆုံး နေရာ

အပူချိန်အမြင့်ဆုံးနေရာသည် ဝိုင်ယ်အတွင်း၌ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုနေရာကို အပူချိန်အမြင့်ဆုံးနေရာ (hot-spot) ဟု ခေါ်ပါသည်။ ထိုအပူချိန်သည် အထက်ပိုင်းရှိ အီလ်အိုင်းလ်၏ အပူချိန်ထက် ၅°C မှ ၁၅°C အထိ ပိုများပါသည်။ IEEE C57.91 စံသတ်မှတ်ချက်အရ စံသတ်မှတ်ထားသော စဲလျူလို့စ်အထုံးအဖွဲ့အတွက် အပူချိန်အမြင့်ဆုံးနေရာ (hot-spot) အများဆုံးအပူချိန်သည် ၁၁၀°C ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝိုင်ယ်အတွင်း အပူချိန်မြင့်တက်မှုအလျောက် အလျှပ်စီးကူးမှုကာကွယ်ရေးအထုံးအဖွဲ့၏ အပူချိန်မြင့်တက်မှုသည် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၆၅°C ဖြစ်ပါသည်။ အာရ်ဟီနီယပ်စ် ဆက်နှုံး (Arrhenius relationship) သည် အသက်တာကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။ အပူချိန် ၆°C မှ ၈°C အထိ တိုးလာပါက အထုံးအဖွဲ့၏ အသက်တာ နှစ်ဆဖြစ်လာပါသည်။ စံသတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်တွင် လျှပ်စီးကူးမှုကာကွယ်ရေးအထုံးအဖွဲ့သည် ၂၀ မှ ၃၀ နှစ်အထိ အသက်တာရှိပါသည်။ စံသတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်ထက် ၈°C ပိုများပါက အသက်တာသည် တစ်ဝက်သို့ ကျဆင်းသွားပါသည်။ ထိရောက်သော အီလ်အိုင်းဖြင့် စိမ်ထားသော ထရွန်စ်ဖော်မားများ၏ အအေးခံမှုသည် အသက်တာကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည့် အပူချိန်အတွင်းတွင် ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။

လက်တွေ့ကျသော အခြေအနေ - စွမ်းအားပေးမှု ပြန်လည်ရရှိရေး စခန်း

အလယ်ပိုင်းအရှေ့နိုင်ငံများရှိ လျှပ်စီးကူးမှု ပေးပို့ရေး စခန်းတွင် ၂၀ MVA အီလ်အိုင်းဖြင့် စိမ်ထားသော ထရွန်စ်ဖော်မား ၃ လုံးကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ပါသည်။ ထိုထရွန်စ်ဖော်မားများသည် နေ့လည်ချိန် အပူချိန်မြင့်မှုအချိန်တွင် အထက်ပိုင်းရှိ အီလ်အိုင်း၏ အပူချိန် ၈၂°C မှ ၈၈°C အထိ ရှိခဲ့ပါသည်။ ထိုအပူချိန်သည် ၉၅°C အပူချိန်အများဆုံး သတိပေးချက်အထိ နီးကပ်လာခဲ့ပါသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၄၅°C ထက် ပိုများခဲ့ပါသည်။ ထိုစခန်းသည် အပူချိန်အမြင့်ဆုံးနေရာ (hot-spot) အကန့်အသတ်များကို ကျော်လွန်မှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် နေ့လည်ချိန် အပူချိန်မြင့်မှုအချိန်တွင် အမည်ပေးထားသော စွမ်းအား၏ ၈၅ ရှိ အထိသာ အသုံးပြုခဲ့ပါသည်။

သုံးသပ်မှုအရ အပြင်ဘက်ရေဒီယိတာအနောက်ဖက်တွင် ဖုန်နှင့် သဲများစုပုံမှုကြောင့် အပူလွှဲပေးမှုသည် ၂၅ ရှုံးနေသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရေဒီယိတာများကို သန့်စင်ပြီး ဟောင်ဂျင် အထိမ်းအမှတ် အသိဉာဏ်ရှိသော နည်းပညာကုမ္ပဏီမှ ရေဒီယိတာဘက်ခ်များအတွက် မြှင့်တင်ထားသော အားဖေးသော လေအေးပေးစက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သန့်စင်မှုနှင့် လေအေးပေးစက်များ အစားထိုးပြီးနောက် အဆုံးတွင် ဆီအပူချိန်သည် ၇၄°C မှ ၇၈°C အထိ ကျဆင်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် နွေရာသ်တွင် ၈၅ ရှုံးသော အသုံးပြုမှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး စွမ်းအား၏ ၁၅ ရှုံးကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

အအေးပေးစက်စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ထိန်းသိမ်းမှု

ဆီအခြေအနေ စောင်းကြည့်ခြင်း

ထရေးန်စ်ဖော်မာဆီသည် အောက်စီဒေးရှင်းဖြင့် ပျက်စီးပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အတွင်းပိုင်းများတွင် အဆီစုပုံမှုများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဆီစီးဆက်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည်။ နှစ်စဥ် ပျော်ဝေးသော ဓာတ်ငွေသွေးခွဲခြမ်းစိတ်မှုဖြင့် အစောပိုင်းအမှားအမှင်များကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ဆီ၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် လျှပ်စစ်အားခွဲခြမ်းစိတ်မှုအချက်အလက်များကို ပေးအပ်နိုင်သည်။ သိပ်သည်းမှုသည် မူလသေးချက်ထက် ၁၅ ရှုံးအထက် ဖြစ်ပါက ဆီကို စစ်ထုတ်ရန် သို့မဟုတ် အစားထိုးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဆီစီးဆက်မှု ထိရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။

အပြင်ဘက်အအေးပေးမှုများအတွက် မျက်နှာပုံထိန်းသိမ်းမှု

ဖုန်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မျောက်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် နှစ်စဥ် သန့်ရှင်းရမည်။ သဲများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်စဥ် နှစ်ကြိမ် သန့်ရှင်းရမည်။ ဖုန် ၁ မီလီမီတာ ထုပ်ပေါ်တွင် အပူလွှဲပေးမှုကို ၁၀ မှ ၂၀ ရှိသည့် ရှုခ်မှုဖြင့် လျော့နည်းစေသည်။ ရေဒီယေတာ မော်တာများကို ဘေရာင်းအသံနှင့် ကြွေးမော်မှုကို စမ်းသပ်ရမည်။ မော်တာများ အုပ်စုတွင် မော်တာတစ်လုံး ပျက်သွားပါက အပိုင်းအစ အအေးခံမှုကို ၄၀ ရှိသည့် ရှုခ်မှုဖြင့် လျော့နည်းစေသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

ဆီဖြင့် စိမ်ထားသည့် ထရောင်စ်ဖော်မာ သည် ပန်ပ်မပါဘဲ မည်သို့အအေးခံသနည်း။

သဘောသမ်ဗ် သို့မဟုတ် သိမ်းထားသည့် အပူလွှဲပေးမှု စနစ်သည် သိပ်သည့် ကွာခြားမှုကြောင့် ဆီကို ရွှေ့ပေးသည်။ အပူခံရသည့် ဆီသည် ဝိုင်န်ဒင်းများမှတစ်ဆင့် တက်လာပြီး တင်းက်န်းနှင့် အပူလွှဲပေးပြီး အအေးခံပြီး ပြန်လျော့သည်။ ဤ အပ်စ်စနစ်သည် စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများ မပါဘဲ အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်သည်။

ဆီဖြင့် စိမ်ထားသည့် ထရောင်စ်ဖော်မာ အတွက် အများဆုံး လုံခြုံသည့် အပူခံနိုင်မှု အပူခ်မှုသည် မည်မျှနည်း။

IEEE C57.91 သည် စံသတ်မှတ်ထားသည့် စဲလျူလု့စ် အထုပ်များအတွက် ဝိုင်န်ဒင်း အပူခ်မှု အများဆုံး ၁၁၀°C ကို အက်ဒ်ဗိုက်ဇ် ပေးထားသည်။ အထုပ်အပူခ်မှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၅°C မှ ၁၅°C အထိ အေးသည်။ အကန့်အသတ်များကို ကျော်လွန်၍ အလုပ်လုပ်ပါက အထုပ်အသက်သည် ၈°C တွင် တစ်ဝက် လျော့နည်းသည်။

ရေဒီယေတာ ဖင်များသည် ထရောင်စ်ဖော်မာ အအေးခံမှုကို မည်သို့ တိုးတက်စေသနည်း။

ဖင်စ်များသည် အပူလွှဲပေးခြင်းအတွက် တန်ခိန်၏ မျက်နှာပုံဧရိယာကို ၄၀ မှ ၇၀ ရှုံးသော အချိုးဖြင့် တိုးမောင်းပေးပါသည်။ အားဖေးသောလေမှ အားဖေးပေးသော အပြင်ဘက် ရေဒီယေတာဘက်ခ်များသည် စွမ်းအားကို ၃၀ မှ ၅၀ ရှုံးသော အချိုးဖြင့် တိုးမောင်းပေးပါသည်။ ဟောင်စင် အထိမ်းအမှတ် နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် ဆီဖြင့် စိမ်ထားသော ထရေန်စ်ဖော်မာအတွက် အအေးခံစနစ် အစိတ်အပိုင်းများကို ထောက်ပံ့ပေးပါသည်။

ဆီဖြင့် စိမ်ထားသော ထရေန်စ်ဖော်မာတစ်ခု ပူလွန်ချိန်ဖြစ်ရခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

အလွန်အများကြီး တင်ပေးခြင်း၊ အဆီစီးဆင်းမှုကို အောက်စို့ခြင်းကြောင့် ကာကွယ်ထားခြင်း၊ အအေးခံမျက်နှာပုံများပေါ်တွင် ဖုန်မှုန်များ စုပုံခြင်းနှင့် ရေဒီယေတာဖန်န်များ ပျက်စီးခြင်းတို့သည် အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်ပါသည်။ ၄၀°C ထက်များသော ပတ်ဝန်းကျင် အပူခါးမှုသည် ဤအကြောင်းရင်းများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါသည်။

ထရန်စဖော်မာဆီကို မည်မျှကြိမ်တိုင်းတာသင့်ပါသနည်း။

ပေါင်းစပ်ထားသော ဓာတ်ငွေသော အာရုံခေါ်မှု စမ်းသပ်မှုကို နှစ်စဥ် ပြုလုပ်ရပါမည်။ အဆိုပါ DGA နမူနာနှင့်အတူ အဆီ၏ သိပ်သဲမှုနှင့် လျှပ်စစ်အားကြောင်း စမ်းသပ်မှုများကိုလည်း ပြုလုပ်ရပါမည်။ အပူခါးမှုများသော ရာသီဥတုတွင် အသုံးပြုသော ထရေန်စ်ဖော်မာများသည် စွမ်းအားအတွက် အများဆုံး အသုံးပြုနေသည့် အချိန်တွင် နှစ်စဥ် နှစ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုကို အကျေးဇူးပါသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် အပူခါးမှုသည် ထရေန်စ်ဖော်မာ၏ စွမ်းအား စွမ်းရည်ကို ကန့်သတ်ပါသလား။

ပုံမှန်အခြေအနေထက် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်မြင့်တက်လာပါက စွမ်းဆောင်ရည်သည် လျော့နည်းသည်။ ယင်းအပူချိန်သည် ဒီဇိုင်းအတိုင်း အများအားဖြင့် ၃၀°C မှ ၄၀°C အထိဖြစ်သည်။ ဒီဇိုင်းအတိုင်းထက် အပူချိန်တစ်ဒီဂရီ မြင့်တက်လာပါက အပူချိန်မြင့်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် လျှပ်စစ်ကြိုးများ၏ အပူချိန်မြင့်တက်မှုကို အသေးစိတ်လျော့နည်းပေးရမည်။ ပူပိုင်းရာသီတွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖော်ပေးသည့် ကုမ္ပဏီများသည် အထူးသဖြင့် နွေရာသီတွင် အသုံးပြုမှုကို လျော့နည်းပေးခြင်းဖြင့် အွန်ဆေးများ၏ အသက်သာမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးကြသည်။